آقا مدرس زنوری

0

وی فرزند ملا عبدالله زنوزی، مؤسس حوزه علمیه تهران بود. سال‌ها در مدرسه سپهسالار به تدریس فلسفه و حکمت الهی مشغول بود، شهرت وی به «مدرس» از این باب است. به سبب نوآوری در برخی از مسائل حکمت متعالیه، او را «حکیم مؤسس» لقب داده‌اند.

حکیم مدرس زنوزی هم‌عصر ملا هادی سبزواری بود، اما بیش از وی به داشتن قریحۀ نقادی و ابتکار مشهور شد.

تحصیل علوم رسمی و تدریس حکمت الهی، روح عظیمش را راضی نمی‌کرد و علاوه بر همه این‌ها به تهذیب نفس و صفای باطن مشغول بود. در بیان احوال او گفته‌اند بسیار متواضع و باوقار بود، خلقی خوش و سینه‌ای گشاده داشت و وقتی با قرآن استخاره می‌کرد، به نور الهی بر خفایا و ضمایر، آگاهی می‌یافت.

وی دارای ذوق و طبع شعری نیز بود و گاهی ارادت خویش را به اهل بیت علیهم‌السلام در قالب شعر بیان می‌کرد، این دو بیت از این حکیم الهی است:

خورشید ازل ز رخ چو برداشت نقاب
ظاهر به حجاب اگر نشد پس ز چه روی
برداشت نقاب و گشت ظاهر به حجاب
گردید ابوتراب ظاهر به تراب

پاسخ دهید