سیده نصرت بیگم امین(بانو امین)

0
  • ولادت: ۱۳۰۸ق. — محل ولادت: اصفهان
  • وفات: ۱۴۰۳ق. — محل دفن: تخت فولاد اصفهان
  • محل تحصیل: اصفهان
  • اساتید: حضرات سید ابوالقاسم دهکردی، میرزا علی آقا شیرازی، میرزا علی­‌اصغر شریف و …

تألیفات: اربعین الهاشمیۀ، تفسیر مخزن العرفان و …

وی در ۱۵ سالگی به همسری پسرعمویش، معین­‌التجار درآمد. زندگی خانوادگی و تربیت فرزندان بر فراگیری دانش او اثری نگذاشت. علامه محمدتقى جعفرى در مورد ایشان مى­‌گوید: «با توجه به آثار قلمى که از خانم امین در دسترس ما قرار گرفته، به طور قطع مى­‌توان ایشان را یکى از علماى برجسته عالم تشیع معرفى کرد و با توجه به مقامات عالیه روحى که ایشان بدان موفق شده‌­اند، باید ایشان را نخبه­‌اى از دانشمندان به شمار آورد.»

در علم­‌آموزی همتی بلند داشت. هشت فرزندش به علل مختلف از قبیل بیمارى و … از دست رفتند و تنها یک پسر برایش باقى ماند. وقتی دو فرزند ایشان به فاصله چند روز از دنیا رفتند، آیت­‌الله نجف‌­آبادى سه روز درس را تعطیل ­کرد، روز چهارم، بانو امین به دنبال استاد فرستاد و علت تعطیلى درس را جویا ­شد. آیت­‌الله نجف­‌آبادى گفت: «من شرمم مى­‌شود که چون بچه شما تازه از دنیا رفته، براى درس بیایم.» خانم امین پاسخ داد: «من پیش خدا شرمم مى­‌شود که سه روز است چیزى نخوانده­‌ام! خدا یک چیزى به من داد، خودش هم گرفت.»

ایشان روی تحصیلات بالای علمی تأکید داشت و در عین حال می‌فرمود: «علم با عمل، علم با تهذیب، علم با تزکیه. اگر علم بدون تزکیه شد، برای انسان غرور و حجاب می‌آورد، ممکن نیست که انسان بتواند صعود کند. سقوط، حتمی و صددرصد است. نفس را تزکیه کنید که بعثت انبیاء به همین دلیل بوده است.»

در همین راستا، وی به واجبات و محرمات اهمیت می­‌داد، نیمه­‌شب­‌ها تا سحرگاه به تهجد می­‌پرداخت و برای زیارت مشاهد شریفه و قبور اولیاء الهی اهمیتی فوق­‌العاده قائل بود.

از کارهای ارزشمند او تأسیس یک دبیرستان دخترانه اسلامی و یک مدرسه دینی بانوان بود.

 کتاب افلاکیان خاک نشین، چاپ ششم، صفحه ۱۲.

پاسخ دهید