سید ابوالحسن رفیعی قزوینی

0
  • ولادت: ۱۳۱۵ق. —   محل ولادت: قزوین
  • وفات: ۱۳۹۵ق.۱ —   محل دفن: قم
  • محل تحصیل: قزوین، تهران
  • اساتید: حضرات شیخ عبدالکریم حائری، میرزا حسن کرمانشاهی، میرزا هاشم اشکِوری و …
  • شاگردان: حسن حسن­زاده آملی، سید جلال­الدین آشتیانی، سید رضی شیرازی و …
  • تألیفات: حواشی بر اسفار اربعه ملاصدرا، حواشی بر الشواهد الربوبیه ملاصدرا و …

از اختصاصات ایشان بیان شیوا و حسن تقریر در درس بود. به علت تأکید در تدریس حکمت متعالیۀ ملاصدرا، بر دانشجویان علوم عقلی تأثیر زیادی داشت. علامه رفیعی قزوینی در اشاعه فلسفه نقش بسزایی داشت، زیرا فُقهایی که در آن زمان، فلسفه و مدرسین آن را تحریم کرده بودند، ایشان را به دلیل رفعت مقام فقهی نمی­توانستند تکفیر کنند.[۱]

استاد محمدرضا حکیمی درباره علامه قزوینی می­نویسد: «نکته­ای که هم درباره ایشان است و هم درباره مرحوم]شیخ محمدتقی[ آملی، این است که این بزرگان با اینکه فیلسوف بوده­اند ولی خودشان را دربست در اختیار افکار فلسفی قرار ندادند.»

خشوع و فروتنی سرلوحه زندگی او بود. همواره خود را یک طلبه می­دید. این حکیم فرزانه مصباح الانس را نزد میرزا هاشم اشکِوری خوانده بود. با این حال روزی بعد از درس، به شاگردش علامه حسن­زاده آملی فرمود: «حاضرید مصباح الانس را دو به دو با هم مباحثه کنیم؟!» علامه حسن­زاده می­گوید: «در حالی که اشک در چشمانم حلقه زده بود، عرض کردم: ”من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم؟

[۱]ـ به نقل دیگر ۱۳۹۶ ق. (در آسمان معرفت)

 

پاسخ دهید