سید محمود حسینی شاهرودی

0
  • ولادت: ۱۳۰۱ق. —   محل ولادت: شاهرود
  • وفات: ۱۳۹۴ق. —   محل دفن: نجف
  • محل تحصیل: بسطام، مشهد، نجف
  • اساتید: حضرات آخوند ملا محمدکاظم خراسانی، آقا ضیاءالدین عراقی، میرزا محمد حسین نائینی و …
  • شاگردان: شیخ باقر شریعت اصفهانی و …
  • تألیفات: تقریرات بحث­‌های آقا ضیاء­الدین عراقی، تقریرات اصول فقه میرزا محمدحسین نائینی و …

او در تحصیل دانش استعدادی شگرف و نبوغی چشم­گیر داشت و همین امر باعث ایجاد پیوندی ناگسستنی میان او و مراجعِ بزرگ شیعه شده بود. به عنوان نمونه، اعتمادِ میرزا حسین نائینی به او چنان بود که شاگردان دیگر را برای آزمون اجتهاد نزد وی می­‌فرستاد. وی پس از اتمام تحصیلات، به مدت ۵۰ سال به تدریس علوم خارج فقه و اصول در حوزۀ نجف اشتغال داشت و در این مدت بیش از ۵۰۰ نفر از شاگردان ایشان به درجۀ اجتهاد رسیدند.

روزگار مرجعیتِ آن فقیه فروتن، از توکل، اخلاص و ایثار آکنده بود و به زهد، دنیاگریزی و تقوا شهرت داشت. هر چند مرجعیت، سیل وجوهات شرعی و هدایای مردمی را به سمت خانه‌­اش سرازیر می­‌کرد ولی پارسایی او به حدی بود که حتی از تصرف هدایا نیز چشم می­‌پوشید و بسی دشوارتر از طبقات پایین جامعه روزگار می­‌گذراند.

عشق و اخلاص و ارادت به اهل بیت عصمت و طهارت علیهم­‌السلام در وجودش موج می­‌زد. در مجلس روضه سیدالشهداء بیشتر از همه گریه می‌­کرد. بارها اتفاق می­‌افتاد که در پی کاری روان بود یا برای تدریس، شتابان از
کوچه­‌ای می‌­گذشت و وقتی با پرچم سیاه و صدای مرثیه­‌خوانی برای خاندان پیامبر روبه‌­رو می‌­شد، بی­‌اختیار وارد آن مجلس می­‌شد و در عزاداری شرکت می­‌کرد، می­‌فرمود: «نمی­‌توانم از جایی که مجلس سیدالشهداء برپاست بگذرم و بی­‌اعتنا باشم.»

 کتاب افلاکیان خاک نشین، چاپ ششم، صفحه ۳۵.

پاسخ دهید