میرزا مهدی اصفهانی خراسانی

0
  • ولادت: ۱۳۰۳ ق.                                 — محل ولادت: اصفهان
  • وفات: ۱۳۶۵ق.                                 — محل دفن: مشهد
  • محل تحصیل: نجف
  • اساتید: حضرات سید محمدکاظم یزدی، میرزا محمدحسین نائینی و …
  • استاد عرفان: سید احمد کربلایی
  • شاگردان: شیخ مجتبی قزوینی خراسانی، حسنعلی مروارید، میرزا جواد آقا تهرانی و …

تألیفات: مصباح­‌الهدی، وجه اعجاز قرآن و …

او از پایه­‌گذاران مکتب تفکیک بود و به موازات تلاش­‌های علمی به بُعد عملی و اخلاقی خود نیز می­‌پرداخت. علامه محمدتقی جعفری در خصوص افکار میرزا مهدی اصفهانی می­‌گوید: «در گذشته بحث­‌هایی با تلامذه بسیار با فضل و تقوای مرحوم آقا میرزا مهدی داشته­‌ام. نتیجه این بود که ایشان هم معرفت و جهان­‌بینی و طرز تفکر کلامی در اسلام را منکر نبودند، بلکه مانند دیگر علما، معرفت را ضروری می­‌دانستند. در نهایت ایشان از غوطه­‌ور شدن در اصطلاحات قدیمی یونانی و مسائلی که خشکیده و هیچ ارتباطی با واقعیات ندارد، خودداری می­‌کردند.»

اخلاق نیک میرزا مهدی همه را به خود جلب می­‌کرد، بسیار زاهدانه می­‌زیست و برای سیر و سلوک و نوافل و عبادات اهمیت فراوانی قائل بود. از میرزا علی­‌اکبر معلم دامغانی نقل است: «میرزای اصفهانی سفری به دامغان آمد و چند روزی در منزل ما بود. روزی صحبت از خلع بدن شد، درخواست کردیم نمونه­‌ای به ما نشان دهد. قرار شد برادرم را خلع بدن کند، چنین کرد و او به حالت مرده درآمد. بعد روحش را برگرداند. پرسیدم چگونه بود؟ گفت: خودم را روی رف (طاقچه) می­‌دیدم و بدنم را افتاده کف اتاق!»

کرامات بسیاری از این عارف بزرگ نقل شده ­است. سید یونس اردبیلی، امام جماعت صحن بالا سر امام رضا، نقل می­کند: «یکی از شب­های سرد زمستان که به حرم می­رفتم، دیدم آقایی عبا بر سر کشیده و به طرف حرم در حرکت است، آن شخص به در بست بالا رسید، در باز شد، به در صحن کهنه رسید، باز شد، به در حرم رسید، باز شد، وقتی عبا را از سر برداشت و بر دوش انداخت، دیدم که میرزا مهدی اصفهانی است. به من گفت: ”سید یونس اینجا چه می­‌کنی؟“ جواب دادم: ”پشت سر شما بودم.“ میرزا گفت: ”تا زنده­­‌ام این راز را فاش نکن. حالا می­‌خواهی به مزار دیگر ائمه بروی؟!“ سپس مرا به مدینه، نجف، سامراء و کاظمین برد. نزدیک اذان صبح در حرم حضرت سیدالشهداء بودیم که فرمود: ”برگردیم که شما به نماز صبح برسید.“ در این حال یکباره دیدم که در حرم امام رضا هستیم و آقا میرزا مهدی رفته است!

 کتاب افلاکیان خاک نشین، چاپ ششم، صفحه ۹.

پاسخ دهید